ofwel goeiemorgen!

Welkom op de blog over een van de meest ingrijpende gebeurtenissen in ons leven. Wij zijn studenten toegepaste informatica aan de Katho en zijn momenteel Burundi, meer bepaald Bujumbura, voor onze stage. Onze opdracht bestaat erin de workflow van het HIV-centrum, La Nouvelle Espérance te digitaliseren. Op deze blog komen al onze belevenissen aan bod!

Veel leesplezier en laat gerust een berichtje na!

Bartel, Liesbeth, Ward en Wim

Om de rustige week af te sluiten hielden we ook vandaag een rustig dagje. Een beetje werken, een filmpje bekijken, wat genieten van het zonnetje (en van de verfrissende ijsblokjes…)

Net als de voorbije dagen hielden we het vandaag ook rustig. In de late namiddag gingen we naar Saga Plage, waar we een ‘date’ hadden met Céline. Maar Céline bleek niet alleen te zijn, ze had 2 vriendinnen meegebracht, Pamela en Bella. Jonas bracht zijn nichtje Natacha mee. Blijkbaar zijn blanken hier toch een attractie die je moet gezien hebben. Na een nachtelijk partijtje frisbee een en drankje gingen we weer naar huis.

De vrijdag na een feestdag wordt er in Burundi wel gewerkt. Maar omdat onze vergaderzaal bezet was hoefden we vandaag ook niet naar La Nouvelle Espérance te gaan. Maar het gebrek aan internet, en dus aan contact met het thuisfront deed ons beslissen om toch voor enkele uurtjes naar La Nouvelle Espérance te gaan.
Na het middageten gingen we terug naar huis, een rustig avondje tegemoet.

OLH-hemelvaart, dus geen werkdag in Burundi. Vandaag bleven we dan ook de ganse dag thuis om te werken en nog wat uit te zieken

Onze dag begon vroeg vandaag. Rond 1u30 werd Wim wakker met koorts. Omdat hij het niet vertrouwde maakte hij Bartel wakker. Die belde eerst Jonas, maar die was in een diepe slaap verzonken en hoorde zijn telefoon niet. Daarna belde hij Noah, die hoorde zijn telefoon wel en kwam onmiddellijk langs. Met z’n drieën trokken ze naar het medisch centrum van Kanyosha, waar ze enkele bloedtesten uitvoerden, oa tegen malaria.

Omstreeks 3u waren ze terug thuis, en na het ganse verhaal aan Liesbeth en Ward te vertellen kroop iedereen weer zijn bedje in.

‘s ochtends kwamen Jonas en dokter Adonis Wim ophalen om nog enkele onderzoeken te doen in La Nouvelle Espérance. De rest bleef thuis om nog wat te rusten na een korte nacht.
In de namiddag gingen we shoppen, terwijl Wim thuis bleef met Fanny, die de zieke kwam bezoeken

De zieken in huis zijn zo goed als genezen, alleen is nu onze chauffeur Noah geveld. Vanochtend werd Bartel opgebeld door Noah om te zeggen dat Jonas ons deze morgen zou ophalen met de pick-up. Jonas was er vroeg bij, rond kwart voor 8 stond hij al voor onze deur.
Tijdens de voormiddag zijn Bartel en Ward ook onze hond, Jaxx, gaan ophalen bij onze huisbaas. Hij was er een tijdje niet omdat onze guardian voor enkele dagen naar huis ging en hij de hond niet bij ons durfde achterlaten, alhoewel hij rotverwend is bij ons. Maar vandaag konden we hem eindelijk ophalen.
Na het werk werd er dus gespeeld met de hond!
‘s avonds hebben we onze huiscomputer hersteld, één van de harde schijven heeft het begeven onder de vele stroomuitvallen. Nu kunnen we weer muziek luisteren, wat het werk toch aangenamer maakt.

… Bartel auto’s koopt met geitekracht! (Combien de chèvres a votre voiture?)
… we ‘Anywhere is’ van Enya bijna uit het hoofd kunnen meezingen
… we de kaap van 1000 goedgekeurde foto’s bereikt hebben
… sommige onder ons goudvissen op een andere manier zullen bekijken bij thuiskomst
… we ons uiterste best doen om de blog te updaten!

Het eerste wat vandaag op de planning stond was een doktersbezoek. Ward, Bartel en Wim werden aan een onderzoek onderworpen. Bartel is al aan de beterhand en hoeft dus geen extra medicijnen meet te nemen. Ward heeft voldoende aan de eigen huisapotheek en Wim kreeg van de dokter enkele pilletjes voorgeschreven. De dokter gaf ons ook de raad voldoende te drinken. Na het bezoek konden we van start gaan, maar dat verliep vandaag niet zo volt. Het gebrek aan internet speelde ons ook vandaag weer parten.
We besloten om 10u30 naar huis te gaan, zodat de zieken konden rusten, maar eerste moesten we medicatie ophalen voor Père Armand, die ook nog steeds ziek is.
Bij vertrek in LNE kwam er juist een auto van cbinet aan, de internetleverancier, er is dus hoop voor morgen!
Thuis hebben we nog wat verder gewerkt, terwijl Ward zijn bed opzocht om wat te slapen.
In de late namiddag kwamen Jonas en Nestor nog langs met ons avondmaal, en de rest van de avond hebben we ons geamuseerd met een spelletjes UT.

Na een fris nachtje in de B&B stond iedereen rond 9uur weer paraat aan de ontbijttafel. Een tafel gevuld met pasta en pizza, maar ook boterhammen, croissants, koffie, thee en melk.

Rond 1Ouur vertrokken we terug naar warmere oorden, Bujumbura. We arriveerden rond 11uur30 in LNE, waar we van plan waren even te skypen met het thuisfront. Maar door gebrek aan internet, en een tekort aan laptops kon dit spijtig genoeg niet doorgaan.

Na het middagmaal trokken we terug naar huis om uit te rusten. De lange trip heeft zijn tol geëist, want ondertussen zijn ook Père Armand en Ward ziek geworden.

Van harte beterschap!

Vandaag vertrokken we voor 2 dagen naar ‘L’interieur du Pays’. Emmanuel, de auditeur van LNE, heeft daar een B&B in … en nodigde ons uit om daar een nachtje te logeren. Om de lange rit door te komen zochten we de tekst van het meest gehoorde liedje op. Enya blijkt een van de favoriete artiesten van Père Armand te zijn.
Om 10u30 (na ‘les travaux communautaire) kwam Noah ons ophalen. Met tussenstop in ‘La Nouvelle Espérance’ en het huis van de witte paters om respectievelijk Nestor en Père Armand op te halen begonnen we aan onze lange rit. Twee tussenstops en een honderdtal foto’s later kwamenl we aan bij B&B ‘Santa Julia Lodge’. Nadat we onze kamer kregen toegewezen, genoten we van een kopje thee en een boterham. Daarna vertrokken we opnieuw, maar deze keer met 9 in één auto. Emmanuel en Diego hebben zich aan ons gezelschap toegevoegd.
Eerst brachten we een bezoekje aan de watervallen vlakbij de grens van Tanzania. Onder begeleiding van 2 militairen, om een rebellenaanval te vermijden (hebben ze ons wijsgemaakt). Na heel wat klimmen en dalen in de hitte waren we pompaf. Even ‘repausseren’ dus, met een verfrissend drankje.
Onze tweede stop was ‘Le source du Nil’, de bron, of een van de bronnen van de Nijl. Niet veel speciaals, maar wel een prachtige omgeving die we ook deze keer op de gevoelige plaat hebben vastgelegd.
Omstreeks 18uur kwamen we terug aan bij de B&B. Bartel, die al de ganse dag ziek was, kroop in zijn bed terwijl de rest genoot van een drankje. Om de koude tegen te gaan, het is gevoelig frisser in het binneland, verhuisden we even later naar een kapelvormig hutje.
Na een pikante brochette kregen we raclette voorgeschoteld waarna we ons avondmaal, een rijkelijk gevulde tafel, voor onze neus kregen.
Omstreeks 9u30 besloten we ons bedje op te zoeken, het was immers een lange en vermoeidende dag.